Łączące czarną śmierć z pewnymi formami wirusa wywołującego gorączkę krwotoczną. Dżuma pojawiła się w średniowiecznej Europie w roku 1347 i powracała co 1015 lat. Przyjmuje się, że na człowieka przeniosła się ze szczurów za pośrednictwem pcheł, a doszło do tego w Azji, około 1340 roku. Podczas oblężenia Kaffy 13451346 celowo zarażono nią obrońców genueńskich, którzy wydostawszy się z oblężonego miasta na statkach, przewieźli ją do Mesyny na Sycylii. Nie jest jednak jasne, czy była to ta sama choroba, która nękała ludzkość w starożytności i została opisana przez Tukitydesa. Nic też nie wskazuje, że na jej ustąpienie mógł mieć wpływ wzrost odporności ludzi albo też ogólna poprawa warunków sanitarnych. Dżumy nie pokonano ani w 1665 roku w Londynie, ani w Marsylii na początku XVIII wieku. Odeszła sama, pokazując, że umie.